Dous grandes rexistros de investigadores reflicten a fuga de cerebros de España durante a crise.

A crise e os recortes abriron unha fenda na ciencia española polo cal saíu moito do talento investigador do país, e aínda non se pechou. Este retrato da situación, compartido por boa parte da comunidade científica, queda reflectido nas dúas maiores bases de datos de currículos de investigadores ( ORCID e ResearchGate), publicadas a semana pasada. Estes rexistros permiten rastrexar os movementos entre países de centenares de miles de investigadores, analizando a secuencia das súas afiliacións académicas.

Cada ano, entre o 2000 e o 2010, a saída de cerebros quedou compensada por unha entrada igual, ou mesmo maior. Con todo, a partir do 2010, este equilibrio se descompensó. No 2013, por cada dúas saídas de científicos só houbo unha entrada. Desde entón, as cousas melloraron, pero aínda no 2016 houbo 4 inmigracións por cada 6 emigracións, unha situación peor que a dos peores anos anteriores á crise na serie (2000 e 2001).

“A idade dos investigadores españois no Reino Unido vai aumentando: antes eran posdoutorales que buscaban experiencia, agora é xente que tenta estabilizarse”, explica María Jiménez, presidenta da Sociedade de Científicos Españois no Reino Unido (CERU), o país que máis talento absorbe desde España nas mostras.

Mais información